Eten en drinken

Kleine gefrituurde maïskoekjes die op tafel komen met picadillo (gekruid gehakt) en een gebakken ei erop, of met kaas. Je bestelt ze als voorgerecht en eet ze met je handen.

Het nationale gerecht van Asturië. Stoofpot van fabes (grote witte bonen) met compango: chorizo, morcilla (bloedworst), lacón (gezouten varkensschouder) en soms spek. Geserveerd in een aarden pot en gegeten met een lepel. De dag erna is hij nog lekkerder.

Stoofpot van kool, aardappel en fabes met compango, alles in één pan. Het is geen fabada met groente: het is het alledaagse gerecht van het binnenland, en wat je bestelt als je uit de bergen komt.

Twee gepaneerde kalfslapjes met ham en kaas ertussen. Hij wordt in zijn geheel gefrituurd en in plakken gesneden. De porties zijn enorm, meestal voor twee personen.

Dun gesneden kalfsvlees dat je aan tafel op een hete vulkanische steen gaart. Iedereen bakt zijn stukje zoals hij het wil. Het best om te delen.

Zeeduivel, zoals ze hem aan de Cantabrische kust noemen. Meestal bereid in cider of op zeemansmanier, met venusschelpen en garnalen. Een fijne vis en niet goedkoop: een gerecht voor een feestelijke gelegenheid.

Heekfilet gestoofd in natuurlijke cider met ui en een beetje bloem. Een korte, zachte saus: het gerecht dat het best laat zien waar cider in de keuken voor dient.

Asturië heeft de grootste kaasvariëteit van Europa: meer dan veertig soorten, van koe, schaap en geit. Cabrales is de bekendste — blauw, sterk, gerijpt in een grot —; Gamonéu wordt gerookt voordat hij de grot in gaat; Afuega'l Pitu is zacht en smeerbaar. Je bestelt ze op een plank en koopt ze op de markt.

Dunne opgerolde pannenkoekjes: het zoetje van Antroxu — het Asturische carnaval —, al eet je ze het hele jaar. Geserveerd met suiker en soms met slagroom of chocolade.

Rijst langzaam gekookt in melk met kaneel en citroen, en hier met een laagje gekarameliseerde suiker erop. Het is het dessert van El Desarme en sluit de helft van de dagmenu's af.

Gefrituurde deegflapjes gevuld met gemalen walnoot, suiker en anijs, en door de suiker gehaald. Samen met de frixuelos het zoetje van Antroxu, en het hele jaar te koop bij banketbakkers.

De Spaanse versie: romiger en minder compact dan de Amerikaanse, nauwelijks gestold en vanbinnen bijna vloeibaar. Staat op de kaart van bijna elke zaak.

De drank van Asturië: gegist appelsap, zonder toegevoegd koolzuur. Hij wordt van hoog geschonken, in kleine culines, en in korte teugen gedronken. Beter bij het eten dan los.

Het nationale aperitief: droge of rode vermout met spuitwater en ijs. Je drinkt het rond het middaguur in een chigre of bar voor het eten, met wat olijven of ansjovis.